Að aftengjast (án þess að einangrast)

Ekki snúast allar ferðir um að komast í burtu. Stundum snúast þær um að snúa aftur til líðandi stundar.

Kertalukt og bjórglas á timburborði við kyrrt vatn, gylltar hæðir handan


Við erum tengdari en nokkru sinni fyrr.



Dagatölin minna okkur á hvar við eigum að vera, símarnir segja okkur hvert við eigum að fara og tilkynningar keppast um athygli okkar áður en við höfum drukkið morgunkaffið. Það er engin furða að svo mörg okkar leiti í eitthvað hljóðlátara. Ekki til að flýja heiminn, heldur til að heyra eigin hugsanir á ný.



Á Íslandi gerist það af sjálfu sér.



Náttúran hefur sinn eigin takt

Það er eitthvað við það að standa við hlið jökullóns sem lætur restina af heiminum virðast fjarri. Vindurinn krefst einskis og fjöllin vænta engra viðbragða. Tíminn líður öðruvísi.



Þú ferð að taka eftir litlu hlutunum: gárunni á vatninu, mosanum yfir hrauninu og breytilegu ljósinu. Áður en varir hefurðu lagt símann frá þér, einfaldlega vegna þess að þú hefur fundið eitthvað áhugaverðara.



Nærvera krefst ekki algjörrar þagnar

Að aftengja sig þarf ekki að þýða að slökkva á öllu, heldur að búa til rými. Rólegur morgunverður, gönguferð þar sem leiðin skiptir meira máli en áfangastaðurinn, og kvöld án skjátíma. Þessar stundir minna þig á hvað þig hefur vantað.



Hægðu á þér

Á Íslandi kemur það nánast af sjálfu sér að hægja á sér. Landslagið hvetur til að staldra við: foss birtist handan við beygjuna eða hestar safnast saman við vegkantinn. Þú stoppar af forvitni og áttar þig á því að þú hefur ekki hugsað um pósthólfið í marga klukkutíma.



Þægindi án truflana

Hjá Magma er auðvelt að hægja á sér. Vaknaðu við fuglasöng, sötraðu kaffið með útsýni yfir hraunbreiðurnar og eyddu deginum í að kanna náttúruna áður en þú snýrð aftur í hlýjan samastað.



Lúxus snýst ekki um að eiga meira. Hann snýst um minni hávaða, minni flýti og minni ástæðu til að horfa annað en út um gluggann.



Stundirnar sem sitja eftir

Eftir mörg ár muntu ekki muna hversu mörgum tölvupóstum þú svaraðir. Þú munt muna eftir úðanum frá fossinum, norðurljósunum yfir himninum og þögninni sem varð aldrei tóm.



Bestu ferðalögin færa þig aftur til sjálfs þíns. Skildu eftir pláss fyrir það óvænta og láttu landið leiða þig.